We kunnen het waarom niet ontdekken, maar Zsa Zsu is haar dochter Luna gaan helpen met het grootbrengen van de 6 belhamels... Eerst lag ze er alleen maar bij, maar inmiddels verzorgt ze de kleintjes. Dat doet ze als haar eigen kittens slapen. Hoort ze die piepen, dan spoedt ze zich naar de mand om ze te voeden. Als ze dan weer in slaap gedommeld zijn, keert Zsa Zsu weer terug naar dochter Luna...
Zsa Zsu heeft dus de zorg op zich genomen van een elftal. Nu heeft ze ook altijd gigantisch veel melk en kon ze 7 al makkelijk aan, maar elf????? Je kunt haar terug zetten wat je wilt....het helpt niet.
Zsa Zsu's eigen kleintjes zijn nog wat te jong om ze ook in die werpkist te leggen. Ze zouden het onderspit delven bij de 5 bulldozers van Luna. Alleen Tatty komt een beetje in hun buurt qua gewicht. Voorlopig laten we de dames maar begaan, want Zsa Zsu's kleintjes komen niks tekort.
Het enige "zorgenkind" is de bij de geboorte al zo kleine Tatty... En ook niet eens echt, want hij groeit en doet wat zijn broers en zusje ook doen. Hij is alleen 100 gram lichter dan de lichtste van die vijf. Met het krijgen van tandjes was het een beetje opletten, want hij stond een paar dagen stil in groei. Ik heb hem dus maar wat bijgevoerd. Het hielp wel en bovendien zijn de tandjes nu door. Tatty is nu de 200 gram voorbij. Het is toch genetisch bepaald hoe groot hij zal worden, dus maak ik me geen zorgen zolang hij normaal mee kan draaien in het nest, levendig is en toch groeit.
We zijn erg tevreden over de kleintjes, ja...ook over Tatty ;), maar grote bewondering hebben we voor de moedertjes. Luna die natuurlijk alles mee heeft gekregen van haar eigen mamma Zsa Zsu, onze supermamma... Wat een kanjers!

Na Luna kreeg ook haar moeder Zsa Zsu een nestje... Niet gepland, want mams was aan de pil, maar het gebeurde toch. Geen man overboord, denk je dan. Luna misschien 4 kittens, Zsa Zsu misschien 5... maar nee: Luna 8 en Zsa Zsu 5. Pfffff...........

Luna verloor de 2 kleinste kittens, maar 5 van de overgebleven 6 gaan als een tierelier. Er is nog 1 kleintje over: Tatty, maar dat is een homozygootje dus die ziet er sowieso al totaal anders uit. Hij groeit, dus daar is niks van te zeggen...dat doet hij goed. Hij groeit minder snel, maar dat is ook niet zo gek want hij is ook veel kleiner/lichter. Luna's nestje gaat dus heel goed. Het is nu voor haar ook een stuk overzichtelijker.

Op 12 september kreeg Luna's mamma Zsa Zsu een nestje. Het was een makkelijke, snelle bevalling (tussen 13.05 en 15.30 werden ze geboren). Zsa Zsu had geen hulp nodig. Ze kreeg (zoals we het nu zien) 3 poesjes (blue straight, blue golden shaded en black golden tabby) en 2 katertes (black en blue). Over kort- en langharen durven we ons nog niet uit te laten. We hebben wel vaker aan een langhaar gedacht wat dan later toch een korthaar was en omgekeerd. Later maar eens kijken...
 
Op de foto draagt Zsa Zsu een rompertje, dat komt omdat we haar kleintjes de eerste 16 uur met de hand voeden. Ze heeft namelijk bloedgroep B en met een bloedgroep A-vader kunnen de witte bloedlichaampjes van de kittens worden afgebroken. Dit kun je voorkomen door ze minimaal 16 uur niet de moedermelk te laten drinken, daarna is het gevaar geweken....zoals ook uit Zsa Zsu's eerdere nesten bleek. Zsa Zsu kent het, vindt het geen enkel probleem omdat de kittens wel bij haar liggen en ze ze kan vertroetelen, en dus is het niet zielig (wordt wel eens gedacht). Zsa Zsu is een kanjer...een heel goede moeder, zoals ze dat trouwens ook heeft doorgegeven aan haar dochters Luna en Tutti. De kleintjes doen het dan ook heel goed.

Gisteren hebben we Luna met haar kittens naar de "serre" verhuisd, die dienst gaat doen als kraamkamer/kittenren. Ze heeft de witte werpkist gekregen, terwijl Zsa Zsu er in een rieten mand ligt (zie video op voorpagina).  Een eindje uit elkaar, maar je kunt ze net zo goed bij elkaar zetten. De moedertjes gluren af en toe eens bij de kittens van de ander en gaan dan weer trouw naar hun eigen nestje. Eten doen ze samen... Ideaal zo, ook voor ons. We kunnen ze namelijk vanuit de woonkamer zien (allemaal glas) en horen. Zij ons ook. Zo kunnen we ook geregeld de moedertjes even bij de rest van de familie laten, als ze dat willen.
De deur naar de serre zit nu nog dicht, maar als ze wat ouder zijn zal de deur open staan met een hekje ervoor. Zo kunnen de katten in en uit, maar blijft Teckelmans buiten de deur.  Die mag kennismaken als ze er aan toe zijn. Zo groeien ze lekker sociaal op.

Het piepkleine vechtertje Minikin is niet meer...
Natuurlijk...er waren 5 dikkerds en 3 kleintjes, maar met het bijvoeren groeiden de kleintjes vlot. Er leek niks aan de hand.
Bovenstaande foto is genomen op de dag dat het meiske stierf, allesbehalve een zielig stumperdje. Ik was weg van de ukkepuk, juist omdat ze zo'n vechtertje was. Ze had spirit... Maar spirit zorgt er niet altijd voor dat je ook blijft leven. Als het lijfje nog niet helemaal af is, wat we nu vermoeden (verschillende dekkingen, verschillende leeftijden?), kun je vechten wat je wilt... de natuur beslist anders.
Ze ging ineens heel snel achteruit en is vannacht in mijn handen gestorven.
Ik ben er helemaal aan, want ik had nooit verwacht dat dit pittige ding het niet ging redden. Ik was als een blok voor haar gevallen. Niets wees er op dat ze zou sterven. Ja, ze was klein... Bij haar broer dacht ik nog aan een ongeluk, maar Minikin heb ik zien sterven.... In korte tijd van actief meiske tot een 'dromend' meiske in coma, met daarna een vlotte dood. We denken dat de dikke kittens van Luna uit een eerdere dekking komen en de kleintjes uit een latere dekking, wat het grootteverschil en toch ook wel de verschillen in lichaamsontwikkeling zou verklaren. De drie zijn/waren dan dus eigenlijk te vroeg geboren... nog niet af voor het leven. 
R.I.P. kleine tijger... 

In de nacht van dinsdag op woensdag ging het ineens erg slecht met het laatstgeboren kitten: Yoda...
Het kwam onverwacht, want ja... hij had een moeilijke start...kon de eerste uurtjes niet goed op temperatuur komen... maar daarna deed hij het erg goed. Ik had hem om 0.30 uur nog bijgevoerd, zonder problemen. Hij ademde goed, was actief en dronk. Nog geen twee uurtjes later lag hij in dromenland, zoals het leek. Hij lag er vredig bij en "droomde", zoals je dat zo vaak ziet, alleen met het verschil dat hij verder niet meer reageerde. Hij ademde goed, was goed op temperatuur, zo te zien was er niks mis. Maar we wisten dat hij zou sterven of dat we hem moesten laten inslapen, want hij was in coma.
Vroeg in de ochtend stopte het voor de kleine blauwe man.
Mijn vermoeden is dat er in de twee uurtjes iets is gebeurd wat je gewoon niet kunt voorkomen. Misschien heeft Luna op hem gelegen of gestaan, want ik kan me niet voorstellen dat het einde zo snel kan komen zonder verdere signalen. Geen ademnood, maar gewoon een diep slapende Yoda...
RIP...

Donderdagnacht sliep ik op de bank, gewoon omdat ik niet voor verrassingen wilde komen te staan met de drachtige Luna. Ik had een gevoel dat het niet meer lang zou duren.

Die nacht kwam er niks en ook vrijdag niet, hoewel Luna 's middags om half 4 ging zoeken naar een geschikte plek en daarna braaf met me mee ging naar de slaapkamer. Ze hijgde af en toe, werd in de nacht heel erg onrustig. Miauwde zelfs hard, maar er kwam niks. Ik ben met haar in de slaapkamer geweest, in de hal, in de woonkamer, weer terug naar de hal en uiteindelijk toch maar de slaapkamer. Ik deed geen oog dicht. Ja...pas in de ochtend.

Als je om 8 uur pas de slaap kunt vatten, is het niet zo gek dat je pas om 11 uur wakker wordt en daarna nog een uurtje dommelt... Toen ik opstond, heb ik mijn man nog verrast met een 's nachts gebrouwen verjaardagstaart en koffie gedronken. Mijn man wees me op wat bloedverlies van Luna... reden om meteen met haar naar de slaapkamer te gaan. Daar kon ze in alle rust bevallen. Er stond een lekkere mand klaar, maar Luna was blijer met de kartonnen doos... Prima, wat zij wil...

Er kwam een vruchtblaas tevoorschijn met enkel een naar achter gestoken staartje... En hoe goed Luna ook haar best deed: het bleef zoals het was. Ik besloot eens te voelen of er misschien een pootje dwars lag of dat het kitten op zijn rug lag, dus met andere woorden: ik moest met een vinger naar binnen. Ik voelde eigenlijk niks... er viel ook niks te draaien, maar er zat ook geen vordering in. Door de vagina met de vinger iets opgerekt te houden en een beetje aan het staartje te trekken (bij een wee) zou het moeten lukken... Dat deed het. Om 14.17 kwam er een zwart katertje ter wereld. Helemaal gezond en met een keurig gewicht: 106 gram.

Na dit eerste wondertje kwamen er aan de lopende band kittens... Tussen 14.17 en 15.54 'schoten' ze eruit. Bij twee zat er zo'n 4 minuten tussen! Ik was de tel kwijt, begon te tellen en schrok er een beetje van: 8!!! De lichtste 59 gram, verder nog 2 onder de 100 gram en verder kittens van 100+....de zwaarste maar liefst 129 gram! Alles zat er aan, alles in orde, maar dus wel een flink gewichtsverschil tussen bepaalde kittens. Ik zou de 3 kleinsten (de laatst geborenen) bijvoeden, gewoon ter ondersteuning.

Mamma Luna was vanaf het begin fantastisch. Het was best een aanslag op haar geweest en dan niet zozeer vanwege de duur van de geboorte, maar wel door het voldragen van 8 kittens. Vandaar haar vele rustperiodes en haar onbeholpen loopje!

Het bijvoeden van de kleintjes ging meteen perfect, maar de 2e dag merkte ik iets gewichtsverlies bij de 3 kleinsten. Bij de zwaarste van de 3 het grootste verlies... Gelukkig niet bij het ieniemienie-meisje... Ik had natuurlijk 's nachts niet gevoerd en kennelijk konden ze het gevecht voor tepels niet winnen van de dikkerds, zodat voedingen van Luna er bij in schoten.  Ik ging wat extra voeren, maar dat bleek maandag nog niet genoeg en nu voed ik de kleintjes dus om de 2 à 3 uur. Ook afgelopen nacht hebben ze nog een voeding extra gehad.

Buiten het feit dat 8 stuks best wel een probleem geven qua voeding, doen de kittens het heel goed. Ze zijn fanatiek. Ook mamma doet het goed. Natuurlijk moet ze nog wat 'uitvouwen' na zo'n zware dracht (alle organen lagen in de kreukels), maar ze doet zo haar best en gaat door het vuur voor die kleintjes. Ze doet zich ook uitgebreid tegoed aan de brokjes, tonijn, kittenmelk en Turkse yoghurt :)

De kittens zijn nu 3 dagen oud. Gisteren was er bij de black shaded golden al een oogje los, vandaag zijn de meeste navelstrengetjes er ook af... Ze groeien allemaal. De groten erg snel, de 3 kleintjes doen het wat beschaafder. Zes katertjes, 2 poesjes.... verschillende kleuren, maar daarover toch nog wat vraagtekens (want is het zwart wel zwart?) en aan de vachtlengtes waag ik me nog maar even helemaal niet. Later...

Veel nieuws eigenlijk....

Na een naar bericht over een eerder kitten van ons (Tiff), was er goed nieuws in de vorm van nieuwe baasjes voor Smoothie. Ze gaat 19 september verhuizen. We kunnen dus nog even van haar genieten.
Het andere heuglijke nieuws is de geboorte van een nieuw nestje. Op 31-08 kreeg Luna maar liefst 8 kittens!
Aankomende week zal ik wat meer vertellen...